سفر به استان سیستان و بلوچستان از آن دست سفرهایی است که تا مدت ها پس از اتمام آن همچنان حس و حال خوبش در خاطرمان زنده است. اگر به این استان زیبا سفر کرده باشید، حتما از دیدن و خریدن سوغاتی ها و دست سازه‌های زیبای مردمان بلوچ این دیار لذت برده‌اید. راستی شما کدام یک از صنایع دستی این استان را بیشتر می پسندید و به عنوان هدیه پیشنهاد می کنید؟ در این متن می‌توانید با انواع صنایع دستی سیستان و بلوچستان آشنا شده و تصمیم گیری بهتری در این مورد داشته باشید.
اهالی استان سیستان و بلوچستان هنرمندان بومی واقعی هستند که این موضوع حتی از نحوه پوشش آن ها که بعد از سال ها همچنان به همان صورت سنتی حفظ شده نیز مشخص است. مردان و زنان سیستانی اکثرا به تولید و فروش صنایع دستی خود مشغول هستند. صنایع دستی سیستان و بلوچستان از اصیل ترین و قدیمی ترین صنایع دستی ها به حساب می آید که قدمت برخی از آنها مانند سفال کلپورگان به چند هزار سال قبل بر می گردد. ضمن اینکه تعدادی از آن ها ثبت ملی و جهانی نیز شده است.
از اصیل ترین و پرطرفدارترین صنایع دستی سیستان و بلوچستان می توان موارد زیر را نام برد:

۱-بلوچی دوزی: بلوچی دوزی یا سوزن دوزی از هنرهای دستی بانوان بلوچستان است که قدمتش به بیش از ۲۰۰ سال می رسد. لباس هایی که با بلوچی دوزی مزین می شوند اکثرا به دلیل وقت زیادی که هنرمند برای آن می گذارد قیمت نسبتا بالایی دارند. به غیر از بلوچی دوزی، رودوزی های سنتی دیگری نیز در این منطقه رواج دارد، مانند: خامه‌دوزی، سیاه دوزی، سکه دوزی، آینه دوزی، پریوار دوزی و … که علاوه بر استفاده بر روی پارچه برای تهیه لباس، به عنوان انواع زیورآلات زیبا و کیف و کفش قابل عرضه می باشند.

۲- سفال گری: از بقایایی که در شهر سوخته در زابل پیدا شد، می توان دریافت که سفال گری از اولین صنایعی بود که در این منطقه رواج داشته است. زنان در روستای کلپورگان بدون استفاده از چرخ سالگری به ساخت ظروف می پردازند و روی آن ها را بعد از پخت، بنا بر سلیقه خود نقاشی می کنند که بسیار زیبا و چشم نواز است.

۳- دودنی بافی: دودنی بافی در اصل تورهای تزئینی است که با گیاه علفی با برگ های ساده منقسم و گل های زرد متمایل به سفید که در اکثر نقاط استان رویش دارد، ساخته می شود و به عنوان دیوارکوب برای رفع چشم زخم هم استفاده دارد.

۴- حصیر بافی، سیس بافی و خولک بافی: برای ساخت حصیر، برگ درخت خرما را به اندازه دلخواه پر می کنند و سپس آن را داخل آب قرار می دهند و آن قدر داخل آب می ماند تا رنگ برگ آن مایل به زرد شود و بعد از این مرحله حصیر را می بافند. در سیس بافی الیاف تنه درخت خرما را در هم تنیده و از آن رشته الیاف های کلفت تری پدید می آید که به کمک آن پادری، زیرانداز، طناب و سبد می سازند. خولک بافی اما به کمک نی هایی که در اطراف دریاچه هامون رشد می کردند ساخته می شود.

۵- قالی و گلیم بافی: زنان و دختران بلوچ در هنگام فراغت به بافتن قالیچه می پردازند. البته گلیم و زیلو اکثرا توسط زنان چادرنشین بافته می شود که همگی بسیار زیبا و چشم نواز هستند.

۶- لنج سازی: لنج سازی یکی از هنرها و صنایع قدیمی و سنتی مناطق ساحلی استان است که این حرفه در بندر کنارک و چابهار رواج دارد.

۷- خراطی: هنر خراطی بیشتر در ایرانشهر رواج دارد که با استفاده از چوب کهور وسایلی مانند: عصا، قلیان و … را می سازند.

در سفر مسئولانه ما برآنیم تا با تقویت اقتصاد محلی، گردشگری پایدار را رغم بزنیم.

در حال حاضر نظری وجود ندارد.

نه − چهار =